La tri pagodoj che la monto Diancang, unu kilometron norde de Dali, estas grava simbola konstruajho de la urbo.

    Ili konstruighis en Tang-dinastio (618-907). La granda pagodo staras meze, kaj la aliaj du malgrandaj iom malantaue de ghi. La chefa pagodo kun alteco de 69.13 metroj estas kvadrata brika pagodo kun 16 etaghoj. En kvar flankoj de chiu etagho estas po unu nicho, en du vidalvidaj nichoj sidas budhostatuoj, kaj en la aliaj du nichoj estas luketoj. La bazo de la pagodo estas kvadrata, en ghiaj du flankoj estas pordoj, kaj en la pagodo estas ligna shtuparo, lau kiu oni povas atingi la supron. La aliaj du pagodoj kun averagha alteco de 43 metroj estas el malplenaj brikoj kun 10 etaghoj. Ilia aspekto similas al tiu de la chefa. Starante sur la supro, oni povas vidi la antikvan urbon Dali, la monton Cangshan kaj la bluan lagon Erhai.

Tri teoj de Baj-nacio

    La gastama Baj-nacio regalas gastojn per tri teoj.

    Pri tri teoj estas rakonto: Maljuna lignajhisto instruis metilernanton dum multaj jaroj. Antau la finigho de la instruado li gvidis la lernanton al la monto Cangshan por haki kaj dissegi arbojn. Post unutaga laborado la lernanto tre soifis kaj prenis freshajn arbofoliojn en la bushon kaj machis ilin. Li kuntiris la brovojn kaj langklakis pro maldolcho de la folioj. La majstro diris: "Por akiri sukceson oni devas venki malfacilajhon!" Fininte la dissegadon, la majstro donis al la lernanto brunan sukeron kaj serioze diris: "Dolcho venas post la amaro!" Kiam la lernanto finis la lernadon kaj devis adiauis la majstron, chi tiu donis al li glason da teo kun mielo kaj folioj de zantoksilo (zanthoxylum bungeanum). Post trinko la lernanto diris: "Ghi estas amara, dolcha kaj pika." La lignajhisto diris ghoje: "Jes, unue amreco, poste dolcho kaj fine postgusto, jen vero por metilernado kaj homkulturado."

    De tiam, "tri teoj" farighis vivbezonajhoj de Baj-nacio kaj iom post iom farighis moro regali gastojn, kaj la preparado estas pli kaj pli delikata. Por prepari la unuan teon, oni metas krudajn kaj amarajn tefoliojn en argilan poton kaj rostas per milda fajro, poste envershas bolintan akvon. Tiu chi teo estas nomata "aroma kaj amara teo ". La dua teo, en kiun oni metas brunan sukeron, juglandkernon kaj sezamon, estas nomata "dolcha teo". La tria teo kun mielo kaj iom da zantoksiloj, gustanta amare, dolche kaj iom pike, estas nomata "postgusta teo".

Loghdomo de Baj-nacio

    Baj-nacio tre amas arton, kion montras ilia loghdomo. Ghenerale la loghdomo estas aparta kaj chirkaufermita. La loghejo konsistas chefe el kortmuro, pordo, ekranmuro, chefa domo, kiu staras en nordo kaj rigardas al sudo, kaj domoj orienta kaj okcidenta. La Baj-nacianoj tre atentas pordoturon, ekranmuron, gravuron sur pordo kaj fenestro, kaj koloran pentrajhon sur la fronta muro. La pordoturo estas chefa parto de la konstruajho, kiu povas vidigi la ekonomian pozicion de la loghanto, kaj ankau estas honora signo. La pordoturo ofte havas suprenlevitajn tegmentrandojn el argilmodlajho, lignogravurajho, shtona gruvurajho, kolora pentrajho, brikoj kun reliefo ktp. Baj-nacia domo havas ne nur nacian trajton, sed ankau apartan stilon de strukturo. Ghi estas tre fortika. Oni ech ne uzas najlon kaj aliajn ferajhon dum ghia konstruado. Post dekoj da jaroj ghi aspektas kiel la nova. Ghi kun du dikaj lignaj pordklapoj en fera koloro estas tre majesta.

    Sur la pordo kaj fenestroj de la domo estas lignogravurajhoj simbolantaj pacon kaj felichon, kiaj blanka gruo kaj verda pino, ardeo kaj lotuso, aglo kaj krizantemo, pavo kaj magnolio ktp. Surfaco de la pordo kaj fenestro estas rughe lakita. Ghi estas glata, hela, simpla, antikveca kaj eleganta. La domo estas tre pura kaj orda, la dormochambroj trovighas ambauflanke kaj la salono en la mezo, kun palisandra tablo kaj seghoj inkrustitaj per kolora marmoro kaj pentrjhohava ekrano.

    La ekranmuro, ne mankigeba parto de loghejo de Baj-nacio, trovigas en korto, ekster pordo au che enirejo de vilagho. Ghi estas masonita el tegoloj, brikoj kaj shtonoj. Sur ghia fronto skribighas "felicho akompanas vin" kaj aliaj vortoj. Antau ghi estas bedo kun multaj floroj, kiuj floras en chiuj sezonoj.