La 21-an de aŭgusto, en la centro Eye of the Greater Bay Area en Shenzhen, mi partoprenis en la evento "Azia-Pacifika Junulara Renkontiĝo · Energio por la Estonteco", kune kun pli ol 60 reprezentantoj el 13 landoj kaj regionoj.

Matene ni vizitis inteligentan substacion kun nula karbona emisio. Poste, dum la diskuto, la temoj iris de verda energio al AI, de translandaj elektroretoj al nova demando de la AI-epoko: kiel la elektroprovizo povas sekvi la rapidan kreskon de komputada kapablo? Ankaŭ mi estis invitita paroli. Mi ne estas fakulo pri AI aŭ energio, do mi elektis paroli pri miaj propraj spertoj: kiel ĵurnalisto uzanta AI en multlingva komunikado kaj kiel homo kun pli ol dekjara sperto pri financo kaj kontado. De tiuj spertoj venis pli granda demando: kiel teknologio povas helpi junulojn krei kaj agi?

La renkontiĝo estis unu el multaj eventoj de la "Ĉina Jaro de APEK 2026". En novembro Shenzhen denove estos en la centro de atento, kiam tie okazos la 33-a Ekonomia Gvidanta Kunveno de APEK. Estos la tria fojo, kiam Ĉinio gastigos tiun kunvenon, post Ŝanhajo en 2001 kaj Pekino en 2014. Tri urboj, dum periodo de 25 jaroj. Ĉiu fojo okazis en malsama etapo de la disvolviĝo de Ĉinio kaj de la azi-pacifika regiono.

Tri APEK-kunvenoj en Ĉinio

Ĉinio aliĝis al APEK en 1991. Dek jarojn poste, Ŝanhajo gastigis la kunvenon, kiam Ĉinio estis tuj antaŭ sia aliĝo al la Monda Organizo pri Komerco. En 2014 APEK venis al Pekino, kiam Ĉinio jam fariĝis la dua plej granda ekonomio de la mondo. En 2026 la situacio denove estas alia. AI kaj la cifereca ekonomio rapide ŝanĝas produktadon kaj ĉiutagan vivon, kaj samtempe kreskas la bezono de energio.

La ĉina ministro pri eksterlandaj aferoj Wang Yi iam metis Ŝanhajon, Pekinon kaj Shenzhen sur la saman 25-jaran templinion. Laŭ li, tiu periodo montras kaj la evoluon de azi-pacifika kunlaboro kaj la disvolviĝon de Ĉinio kune kun la regiono. La temo de APEK 2026 estas “Konstrui Azi-Pacifikan Komunumon por Komuna Prospero”, kun tri prioritatoj: malfermo, novigo kaj kunlaboro.  Kaj ĉi-foje la urbo elektita por la gvidantara kunveno estas Shenzhen.

Kial Shenzhen?

Parolante pri la elekto de Shenzhen, Wang Yi priskribis la urbon kiel gravan "fenestron" de la reformado kaj pordomalfermo de Ĉinio, kaj kiel fronton de novigo en la Granda Golfa Regiono Guangdong-Hongkongo-Makao. En 1980 Shenzhen fariĝis unu el la unuaj specialaj ekonomiaj zonoj de Ĉinio. Pli ol kvar jardekojn poste, ĝi estas unu el la ĉefaj ekonomiaj kaj teknologiaj centroj de la lando.

Sed por mi la kialo elekti Shenzhen fariĝis pli facile komprenebla, kiam mi vojaĝis tra la urbo. Matene de la 21-a de aŭgusto nia unua haltejo estis la 110-kilovoltaa substacio Chunhui. Ĝi estas la unua inteligenta substacio kun nula karbona emisio en Ĉinio, kiu ankaŭ servas por popularigi sciojn pri elektro kaj energio. La vizito montris al ni parton de la urbo, kiun oni ordinare ne vidas: la elektran sistemon, kiu funkcias malantaŭ ĝiaj konstruaĵoj, fabrikoj kaj cifereca infrastrukturo.

Posttagmeze ni vizitis la Muzeon de Huaqiangbei. La kvartalo, iam fama pro siaj densaj vicoj de vendejoj de elektronikaj komponantoj, rakontas parton de la vojo de Shenzhen de elektronika produktado al teknologia centro.

Alia sperto en la Parko de Shenzhen-golfo estis multe pli ordinara. Tie oni povas mendi manĝaĵon per poŝtelefono kaj ricevi ĝin per robot-aviadilo ĉe speciala liverpunkto en la parko. Robot-aviadiloj mem ne plu estas io nova por mi. Pli interesa estis tio, kiel ordinara la tuta procezo jam fariĝis: mendi, iom atendi kaj iri preni la manĝaĵon. Ne estis teknologia spektaklo. La nova teknologio simple fariĝis parto de la ĉiutaga vivo. Eble ĝuste tion mi plej memoras pri Shenzhen. Teknologio povas esti tre progresinta, sed fine restas simpla demando: por kio homoj efektive uzas ĝin?

Kiam AI bezonas pli da elektro

La demando pri praktika uzo plurfoje revenis dum la junulara renkontiĝo.

Antony Hardi, indonezia reprezentanto kaj fakulo pri internacia komunikado ĉe la Azi-Pacifika Centro de Ĉina Internacia Komunika Grupo (ĈIKG), komencis de pli baza problemo: aliro al energio. Laŭ li, tio ankoraŭ estas unu el la unuaj problemoj solvendaj, kaj ASEAN devas plifortigi kunlaboron kun Ĉinio kaj vastigi interkonektecon.

Lia rimarko aldonis alian perspektivon al la diskuto pri AI kaj energio. La ekonomioj de la azi-pacifika regiono ne troviĝas ĉe la sama startpunkto. Iuj jam devas pripensi, kiel liveri elektron al ĉiam pli grandaj datumcentroj. Aliloke stabila elektroprovizo por loĝantoj kaj entreprenoj ankoraŭ estas tre konkreta bezono.

En mia parolado mi rakontis pri sperto pli proksima al mia ĉiutaga laboro. Mi laboras pri internacia komunikado, AI helpas min serĉi kaj ordi materialojn, labori inter pluraj lingvoj, kontroli datumojn kaj plenumi kelkajn bazajn taskojn dum la produktado de enhavo. Sed mia alia laboro estas tute malsama. Mi havas pli ol dek jarojn da sperto pri kontado, revizio kaj financo. Dum la pasinta jaro mi transformis parton de tiu sperto en "kapablojn" por AI, ekzemple por kontroli fakturojn, kompari bankajn registrojn kaj kongruigi datumojn. AI faras la komencan laboron, sed homo faras la finan decidon. Mi povas uzi AI en financa laboro ne pro tio ke mi estas fakulo pri AI, sed pro tio ke mi komprenas kontadon. Tiel, kun la sama nombro da laborantoj, la firmao povas trakti pli grandan laborkvanton ol antaŭe.

Sed ju pli da homoj kaj entreprenoj uzas AI, des pli granda fariĝas la bezono de komputada kapablo. Kaj malantaŭ tiu kapablo troviĝas elektro. Yang Bo, specialisto pri projektaj komercaj aferoj ĉela kompanio CSG Lancang-Mekong International, donis ekzemplon. Li parolis pri la 500-kilovoltaa elektroreto inter Ĉinio kaj Laoso. La konekto helpas al la du flankoj kompletigi unu la alian per elektro kaj pli efike uzi puran energion. Sed konstrui la elektran konekton estas nur la unua paŝo. Laŭ Yang Bo, post la fizika interkonekto necesas ankaŭ krei kondiĉojn por ke elektro povu flui laŭ merkataj mekanismoj.

Aŭskultante lin, mi pensis pri Vjetnamio. En 2024 la komerca elektrokonsumo de Vjetnamio atingis ĉirkaŭ 276 miliardojn da kilovathoroj. Laŭ la nuna plano, en 2030 ĝi povas kreski ĝis ĉirkaŭ 505 miliardoj da kilovathoroj. La ekonomio bezonos pli da elektro por industrio kaj ĉiutaga vivo. AI kaj datumcentroj aldonos novan fonton de postulo.

Sed la problemo estas ankaŭ geografia. En norda Vjetnamio koncentriĝas multe da industrio kaj granda elektrobezono. Dume centra Vjetnamio kaj kelkaj regionoj en la sudo havas pli bonajn kondiĉojn por vento- kaj sunenergio. Vjetnamio jam spertis situaciojn, en kiuj renovigebla energio kreskis rapide, sed la elektroreto ne povis kreski same rapide.

AI igas min rigardi tiun problemon ankaŭ alimaniere. Tradicie, kiam iu loko bezonas multe da elektro, oni demandas kiel alporti elektron tien. Sed se alia regiono havas abundan verdan energion, ĉu eblas loki parton de la komputila infrastrukturo pli proksime al la energifonto? Por Vjetnamio tio jam estas praktika demando. La elektrobezono kreskas, AI disvolviĝas kaj la datum-infrastrukturo plivastiĝas. Elektro kaj komputada kapablo devas esti planataj kune.

Venontjare APEK venos al Vjetnamio

Ŝanhajo en 2001, Pekino en 2014 kaj Shenzhen en 2026 markas la tri fojojn, kiam Ĉinio gastigis la Ekonomian Gvidantaran Kunvenon de APEK. Unu jaron post Shenzhen, la gastiganta rolo transiros al Vjetnamio. Ankaŭ por Vjetnamio tio estos la tria fojo, post 2006 kaj 2017. En 2027 la gravaj eventoj de APEK okazos sur la insulo Phu Quoc.

Forlasante Huaqiangbei tiun posttagmezon, mi repensis pri tio, kion mi vidis kaj aŭdis: inteligenta substacio, indonezia reprezentanto parolanta pri aliro al energio, elektroreto inter Ĉinio kaj Laoso, kaj diskutoj pri AI kaj komputada kapablo. En novembro APEK revenos al Shenzhen por multe pli granda renkontiĝo. Unu jaron poste, la dialogo translokiĝos al Phu Quoc. Ĉi-jare ĝi okazas en Ĉinio. Venontjare ĝi daŭros en mia hejmlando.

Verkis: Bui Hai Mung

Facebook: Ĉina Fokuso / China Focus - Esperanto

Twitter: El Popola Chinio

WeChat: Skani la du-dimensian kodon por legi EPĈ en WeChat